Όταν το παιδί μιλάει άσχημα στη μητέρα

Μια μητέρα λέει:«Το παιδί μου μιλάει άσχημα. Είναι απότομο, επιθετικό… Δεν καταλαβαίνω τι του έχω κάνει. Εγώ θυσιάστηκα για αυτό.»

Κι όμως, πολλές φορές η δυσκολία ξεκινά ακριβώς από εκεί.

Τι συμβαίνει;

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει βλέποντας έναν γονιό να θυσιάζεται, να αφήνει τον εαυτό του πίσω και να μη ζει πραγματικά , μπορεί να κουβαλά μέσα του μια αίσθηση χρέους.

Ένα βάρος που δεν του ανήκει, μία σκιά .

Και αυτό το βάρος δεν είναι εύκολο να το αντέξει.

Πώς εκφράζεται;

Κάποια παιδιά αντιδρούν με αμφισβήτηση, απόσταση ή ένταση.Μπορεί να γίνουν απότομα, σκληρά ή προσβλητικά.

Όχι γιατί δεν αγαπούν τους γονείς τους , αλλά γιατί προσπαθούν  να απομακρυνθούν από την πίεση που νιώθουν.

Κάποιες φορές, η επίθεση είναι ένας τρόπος άμυνας.

Πώς το βιώνει η μητέρα;

Η μητέρα μπορεί να νιώσει:

• ότι το παιδί της είναι αχάριστο

• ότι όσα έδωσε δεν είχαν αξία

• ότι δεν αναγνωρίζει πλέον το ίδιο της το παιδί

Και αυτό την πονάει βαθιά.

Τι χρειάζεται να δει;

Η ένταση στη σχέση δεν είναι πάντα μόνο πρόβλημα.Συχνά είναι ένα μήνυμα.

Όταν ο γονιός μπορέσει να απομακρυνθεί από τη θέση της θυσίας και να δει ξανά τον εαυτό του ως ξεχωριστή ύπαρξη, χωρίς ενοχή και χωρίς προσδοκία ανταπόδοσης, η σχέση αρχίζει να αλλάζει.

Τι μπορεί να αλλάξει;

Οι δυναμικές ανάμεσα σε γονέα και παιδί δεν είναι σταθερές.Μπορούν να μετακινηθούν, όταν αλλάξει η στάση και η ισορροπία μέσα στη σχέση.

Οι σχέσεις με τα παιδιά μας, ακόμη και όταν έχουν πληγωθεί, μπορούν να βρουν ξανά έναν πιο ήρεμο τρόπο σύνδεσης.